Otomatik Portakal

"Çardakta bulduğum QR kodlu kitap bana şunu hissettirdi: Paylaşmak hâlâ mümkün. Küçük bir kitap bile insanlar arasında köprü olabiliyor. Kodu okuttuğumda bu yolculuğun bir parçası olduğumu anladım. Kitabı okudum, içime sindirdim ve yoluna devam etmesi için piknik alanına bıraktım. Şimdi kim bilir kimin elinde, kimin kalbine dokunuyor… Bazen bir kitap sadece kitap değildir. Bazen bir iyilik hareketidir, bazen bir umut, bazen de hiç tanımadığın bir insanla aranda kurulan görünmez bir bağdır."

"Büyükçekmece sahilinde yürürken bankın üzerinde bırakılmış bir kitap dikkatimi çekti. Üzerindeki QR kod merakımı cezbetti; telefonumu çıkarıp okuttuğumda karşıma “Gezen Kitap” fikri çıktı. O an anladım ki bu sadece unutulmuş bir kitap değildi, şehir şehir dolaşan bir hikâyenin parçasıydı. Kod üzerinden kitabın daha önce uğradığı durakları görmek tuhaf bir yakınlık hissi uyandırdı. Tanımadığım insanların izleri, satır aralarında saklı gibiydi. Aynı sayfalara dokunmuş, belki aynı cümlede durmuş, benzer duygulardan geçmiş olabiliriz diye düşündüm. Kitabı birkaç gün yanımda taşıdım, okudum ve zamanı geldiğinde yeniden özgür bıraktım. Sahilde denize karşı duran bir çardağa bıraktım; rüzgâr sayfalarını hafifçe aralarken içimden “yolun açık olsun” demek geldi. Belki bir sabah yürüyüşünde birinin karşısına çıkacak, belki birinin gününe küçük bir anlam katacak. Bazen bir kitap rafta durmaz; dolaşır. Bazen kelimeler sabit kalmaz; el değiştirir. Ve bazen küçücük bir paylaşım, hiç tanımadığın insanlar arasında sessiz ama güçlü bir bağ kurar."